Mijn blogs

Mijn blogs

Het grotere geheel

ArbeidsgehandicaptPosted by opticimage.nl Fri, January 26, 2018 23:25:40

Als klein meisje woonde ik in een straat achter mijn opa en oma. Wij konden hun hele straat door kijken en bijna het huis van opa en oma zien staan. Regelmatig verraste ik mijn ouders door naar beneden te roepen: “Oma komt er aan!”. Ze snapten er niets van. Hoe kon ik, als slechtziende, nou zien dat oma er aan kwam? Ik kon de ondertiteling van de tv nog niet eens lezen op een meter afstand, hoe was het dan mogelijk dat ik een mens herkende op 500 meter?

Nou, dat kwam door het grotere geheel. Oma had namelijk een volle bos wit haar en een lange gele jas. Voor mij een plaatje dat ik ook op afstand kon herkennen. Een gele vlek met een witte toef. Duidelijk, toch?

Helaas gaat die vlieger niet altijd op. Stel jij hebt altijd een rode jas aan en een blauwe muts op als ik je tegenkom. Zolang je dat aandoet herken ik je als ik je tegen kom. Maar wanneer jij een nieuwe jas koopt en deze is bijvoorbeeld blauw, dan kan ik je zo voorbij lopen. Ik herken op afstand geen gezichten, maar ik herken de “gele vlek en witte toef”.

In mijn werk moet ik regelmatig naar het grotere geheel kijken. Even een stap terug en kijken naar de organisatie, het personeel en of we op de goede weg zijn. Helikopterview noemen ze dat. Ik ben hier redelijk goed in, misschien komt het doordat ik in vlekken en toefjes denk?



  • Comments(0)